Sistem mimarisi, bir yazılımın koddan önce verilen kararlarıdır: kayıt neye bağlanacak, veri hangi sınırda duracak, tek sisteme kaç arayüz asılacak. Kararlar arayüzde değil veri modelinde alınır; birden fazla kurum aynı sistemi kullanıyorsa her kurumun verisi kendi sınırının içinde kalır. Vipkurum'da bu sınır alan adı seviyesinde çizildi; Tahlil.com'da ise hasta sitesi, hekim paneli ve mobil uygulama tek sisteme bağlandı.
Vipkurum’da kurumlar aynı yazılımı kullanıyor ama aynı adresten girmiyor. Her kurum kendi alan adından, kendi markasıyla açılıyor. Hazır panel satın alan bir kurum çoğunlukla yazılımın markasıyla görünür; burada istenen bunun tersiydi.
Bu istek bir arayüz ayarı değil. Sınırı veri modelinde çizdik: bir kurumun öğrenci, veli ve ödeme kaydı komşu kuruma açılmıyor. Yetki de ekranda kapatılan bir görünüm değil, kaydın kendi tanımının parçası; bir kararı mimari yapanın geri alma bedeli olduğunu ayrı bir yazıda açtık. Öğretmen, veli ve kurum yöneticisi aynı ders programına kendi yetkisi kadar erişiyor.
İkinci karar, tek sisteme kaç arayüz asılacağıyla ilgili. Tahlil.com’da hasta değerlerini siteden giriyor, hekim yorumunu panelde yazıyor, bildirim mobil uygulamadan çıkıyor; üçü aynı sisteme bağlı ve hiçbir arayüz için ikinci bir veri modeli yazılmadı.
Üçüncüsü, kaydın neye bağlanacağı. AlgoKlima’da garanti ve bakım geçmişi müşteriye değil cihaza yazılıyor; aynı adresteki birden fazla klimanın dosyası birbirine karışmıyor ve cihaz el değiştirdiğinde geçmişi kendisiyle kalıyor. Bu karar geri alınabilir bir ayar değil: sonradan değiştirilirse o güne kadar biriken geçmişin tamamı yeniden bağlanır.
Bu sayfa sıfırdan kurulan sistemleri anlatıyor. Elinizde bugün çalışan bir yazılım varsa iş devralmaya dönüşür ve ilk soru değişir: neye dokunulacak, neye dokunulmayacak. O işi yazılım danışmanlığı sayfasında anlattık.